ΑΛΙΜΟΝΟ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝ ΖΕΙ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ ΚΑΙ ΘΥΜΑΤΑΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.

Δευτέρα, 8 Ιουνίου 2009

H έλξη για το πρόσωπο που ανήκει αλλού


Σε άλλες περιπτώσεις, αυτό που υπερισχύει μπορεί να είναι ένας υποσυνείδητος ανταγωνισμός με το «αντίπαλο» πρόσωπο, το επίσημο ταίρι του αγαπημένου μας. Τότε ίσως υποσυνείδητα να αναζητάμε επιβεβαίωση της αξίας μας μέσα από το θρίαμβό μας στην αναμέτρηση με τον αντίπαλο. Πίσω από αυτή την ανάγκη ίσως να υπάρχει η αίσθηση ότι κάποτε δεν αγαπήθηκε όσο και όπως χρειαζόταν, και από τότε αναζητά συνεχώς την επιβεβαίωση με αυτό τον τρόπο. Aνατρέχοντας στη νηπιακή ηλικία, παρατηρούμε ότι όλα τα παιδιά βιώνουν κάποτε κάτι που μοιάζει με ερωτική απογοήτευση, όταν διαπιστώνουν ότι δεν είναι το απόλυτο κέντρο προσοχής των «αιώνια» διαθέσιμων γονιών τους. Tην απογοήτευση αυτή την ξεπερνούν όταν αισθάνονται ότι, παρ’ όλα αυτά, οι γονείς τους τα αγαπάνε, έστω και όχι με τον απόλυτο τρόπο που είχαν φανταστεί. Tα αγαπάνε με μια αγάπη που περιλαμβάνει και άλλους ανθρώπους, όπως η μεταξύ τους αγάπη, αλλά και προς τα άλλα τους παιδιά. Όταν για κάποιο λόγο δεν έχει συντελεστεί αυτή η συμφιλίωση με την πραγματικότητα της μη αποκλειστικότητας, τότε είναι πιθανόν οι σχέσεις της ενήλικης ζωής να βασίζονται στην ανασφάλεια (όσον αφορά το άλλο φύλο) και στον ανταγωνισμό (όσον αφορά τους ανθρώπους του ίδιου φύλου).

http://www.vita.gr/html/ent/226/ent.2226.asp

ΤΑ ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ ΜΟΥ ΣΤΑ <ΤΡΙΤΑ> ΠΡΟΣΩΠΑ ΠΟΥ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΘΕΣΗ..ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΣΤΗ <ΠΡΩΤΗ> ΘΕΣΗ

5 σχόλια:

ΘΕΛΩ είπε...

Είμαι το τρίτο πρόσωπο, όπως και εκείνη για μένα.. Δεν υπήρξε έλξη γι'αυτό, δεν υπήρχε καν ερωτική διάθεση.. Με τον καιρό, δείχναμε εμπιστοσύνη ο ένας στον άλλον και "ανοιγόμασταν" σε ότι μας απασχολούσε.Άρχισε να μας γίνεται απαραίτητη αυτή η επικοινωνία.. Από την πρώτη στιγμή, νιώθαμε μια απέραντη αλληλοεκτίμηση, θαυμασμό.. Φτάσαμε στο σημείο να βλεπόμαστε για πολύ λίγο και σπάνια λόγω της απόστασης που μας χωρίζει, όμως έχουμε γίνει απαραίτητοι ο ένας στον άλλον.Είμαστε κατά κάποιο τρόπο συνάδελφοι, είμαστε και οι δυο υπόδειγμα στον κύκλο μας και δεν μπορούσαμε ποτέ να φανταστούμε ότι θα μπορούσαμε να αγαπήσουμε τόσο πολύ σε τόσο λάθος στιγμή που έχουμε και οι δυο οικογένεια..
Ονειρευόμαστε ένα δικό μας μέλλον.. Δεν είμαστε της "αρπαχτής".
Γιατί στα λέω ; Είδα ότι με "άγγιξες" και "ανοίχτηκα"..

xristina είπε...

Αυτό μπορώ να το καταλάβω..αλλα να ρωτήσω κάτι?οι άλλοι άνθρωποι οι σύντροφοι σας,που δεν ξέρουν τίποτα αξίζει να κάνουν όνειρα σχέδια χωρίς να ξέρουν ότι εσείς ήδη έχετε φύγει? ονειρεύεστε το δικό σας μέλλον και καλά κάνετε εφόσον αγαπιέστε...να το ζήσετε, κάντε το όσο πιο γρήγορα γίνεται γιατί ούτε εσείς είστε ευτυχισμένοι ούτε και οι σύντροφοι σας..όσο άψογος και αν είσαι σίγουρα αν δεν βγαίνει απο τη ψυχούλα σου φαίνεται....μπορώ να δεχτώ τα πάντα και τις επιλογές που μπορεί να κάνει ο καθένας ..δεν μπορώ με τίποτα να δεχτώ το ψέμα και την υποκρισία...η σύντροφος σου θα πληγωθεί περισσότερο όχι γιατί αγαπάς κάποια
άλλη...αλλά γιατί τόσο καιρό πίστευε ότι αγαπούσες εκείνη...δυστυχώς το κάθε πράγμα έχει το τίμημα του και πίστεψε με το έχω νιώσει..πονάει πολύ και δεν φεύγει...είναι τραύμα που πονάει με κάθε αλλαγή....
Με εκτίμηση...

ΘΕΛΩ είπε...

Όλα αυτά τα ξέρω και σ'ευχαριστώ που τα λες κι εσύ... Επειδή δεν υπολογίζω μόνο τον εαυτό μου και μέχρι τώρα ποτέ μου δεν έχω κοροϊδέψει άνθρωπο (το αντίθετο έχει συμβεί), δεν σκοπεύω να παραμείνω έτσι για καιρό.. Η σχέση που αναφέρω είναι στο σημείο που με κάνει να τα σκέφτομαι όλα αυτά και δεν το έχω "τραβήξει".. Δεν έχουμε "προχωρήσει" και δεν θα το κάνουμε πριν ξεκαθαρίσουμε τι θέλουμε.Ακόμη και ο χρόνος της "σχέσης" είναι λίγος, παρ' όλα αυτά, δεν περιμένω να ωριμάσει για να δω τι θα κάνω..
Δεν είχα και ούτε θα έχω ερωμένη και μετά να χωρίσω.. Απλώς, αυτή τη στιγμή, με αφορμή αυτή τη σπουδαία γυναίκα που γνώρισα, σκέφτομαι αλλιώς.. Και μόνο το γεγονός αυτό, να με γεμίζει κάποιο άλλο άτομο, άσχετα με το είδος της σχέσης, με κάνει να βλέπω το μέλλον με άλλα μάτια, με άλλες προοπτικές.. Πριν λίγους μήνες, όλα αυτά, θα μου φαινόταν ανέκδοτο.. και πάντα ήμουν επικριτικός σε τέτοιες καταστάσεις. Τώρα, βλέπω αυτό που λένε "ποτέ μη λες ποτέ.."

xristina είπε...

Στεκομαι σε αυτο που ειπες...τωρα σκεφτομαι αλλιως..θελω να σου πω πως παντα θα σκεφτομαστε διαφορετικα..αυτο που σημερα ειναι ο παραδεισος αυριο μπορει να ειναι η κολαση...παντα υπαρχει αυτο που νομιζουμε καλυτερο και απο αυτο το αριστο και συνεχιζουμε....ειναι η φυση του ανθρωπου η περιεργεια για το καινουριο για το διαφορετικο...καποιοι το δαμαζουν και ζουν μετριες και συμπαθητικες ζωες..αλλοι δεν μπορουν να συμβιβαστουν..εγω ειμαι απο τους τελευταιους..εχω τη δυνατοτητα να συμβιβαστω...αλλα καθε συμβιβασμος σημαινει υποβαθμισμο...αφου ο ανθρωπος μου σκεφτηκε αλλιως εγω που τον λατρευω πρεπει να τον αφησω να γνωρισει αυτα που θελει..δεν θελω μισα πραγματα ουτε οικογενειακες συγκεντρωσεις για το θεαθηναι....σε αντιθεση με σενα ομως ο δικος μου δεν με λογαριασε καθολου και με προδωσε στυγνα..
Με εκτιμηση....

ΘΕΛΩ είπε...

To "με εκτίμηση", με τιμά ιδιαίτερα. Σ' ευχαριστώ πολύ. Καλή σου μέρα.