Δευτέρα, 8 Ιουνίου 2009


Μερικές φορές πρέπει να βρίσκεις το κουράγιο και να <διώχνεις>από κοντά σου αυτό που αγάπησες....είναι ένας ζωντανός θάνατος..μπορεί και χειρότερος γιατί αυτοί που <έφυγαν>δεν το διάλεξαν,ενώ εδώ ο ήλιος θα λάμπει και αυτός θα το βλέπει με άλλα μάτια....είναι καλύτερο όμως από το να βλέπεις τον άνθρωπο που αγάπησες να σκορπίζεται να χάνεται...τι κι αν σε πρόδωσε τι κι αν σου γκρέμιζε τα όνειρα τι κι αν σε άφησε στα μισά της διαδρομής να τα βγάλεις πέρα μόνη σου....η αγάπη συνεχίζεται..θα κρυώνει ?θα τον αγαπούν? θα τον προσέχουν? ...και τις γιορτές?στις επετείους ποιο σφουγγάρι μπορεί να σβήσει και τι να σβήσει ?η αγάπη θα κρυφτεί στη καρδιά...τα χείλη πρέπει να φωνάξουν φύγε....μη μιλάς δεν θέλω να σε ακούω ..με πληγώνεις....δεν θέλω να σε βλέπω γιατί δεν μπορώ να σε αγκαλιάσω..δεν σε αγαπώ .....θα σε ξεχάσω.... σε ξεχνάω....σε ξέχασα....πρέπει να το πιστέψεις...κι ας είναι αυτό το πρώτο και το μεγαλύτερο ψέμα που σου είπα ποτέ......

ΧΡΙΣΤΙΝΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails