Σάββατο, 20 Ιουνίου 2009

για τον πατερα μου

ΜΠΑΜΠΑ ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ....ΚΑΙ ΣΕ ΑΓΑΠΩ..

11 σχόλια:

η ψαχασθενής ξανθιά είπε...

έχω συγκινηθει
πρεπει να εκφραζομαστε γιατι ισως καποτ ειναι αργα

να τον θυμασαι
εξαλλου το αξιζει

xristina είπε...

Ποτε δεν ξερεις τι ξημερωνει για αυτο πρεπει να ζεις την μερα σου σαν να μην υπαρχει αυριο...αυτη η σιγουρια για το αυριο μας καθηλωνει και μας κανει μιζερους...

Ανώνυμος είπε...

12η μέρα χωρίς τον πατέρα μου.
Εφυγε απο καρκίνο πνευμόνων.
Σε νιώθω τόσο μα τόσο πολύ.

xristina είπε...

Δυστυχως δεν υπαρχει κατι που μπορει να δωσει παρηγορια...απλα μαθαινεις να ζεις χωρις αυτοςνα ειναι διπλα σου...το τηλ του το εχω ακομα στο κινητο μου....δεν ξεπερνιεται απλα συνηθιζεις την απουσια..

AETOS είπε...

6 χρόνια.. και το κενό μεγαλώνει. Ξέρεις όμως τι με κρατάει; Τον αγαπούσα πολύ και το ήξερε.. Το τι λάθη κάναμε, να είσαι σίγουρη ότι δεν έχουν σημασία.. όλα είναι στη ζωή και στον άνθρωπο.. Να είσαι καλά, να αγαπάς.. και θα υπάρχει μέσα σου.
Καλή σου μέρα.

Ανεμοδούρα είπε...

"Πρέπει να ζεις σαν να μην υπάρχει αύριο" μεγάλη αλήθεια!
Να δίνουμε αγάπη κάθε μέρα, αυτό είναι το μυστικό και να έχουμε πει όσα θέλουμε να πούμε πριν να είναι αργά.

Σου έχω βραβείο Χρισίνα μου, όποτε μπορείς πέρνα να το πάρεις :))

xristina είπε...

Εμενα λειπει 4 χρονια και οντως το κενο καθε μερα γινεται μεγαλυτερο

xristina είπε...

Αγαπητη μου ανεμοδουρα σε ευχαριστω πολυ..και ειμαι στη διαθεση σου..

Ανώνυμος είπε...

Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΠΕΘΑΝΕ ΤΙΣ 16 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2010 ΑΠΟ ΚΑΡΚΙΝΟ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΑ. ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΤΟΥ ΜΕΡΕΣ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΕΣ. Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΒΑΣΤΑΧΤΗ!!!

Ανώνυμος είπε...

ο δικός μου ο μπαμπας πε8ανε 18 Ιουνιου 2011..πριν 11 μερες ακριβως..από καρκίνο στον πνεύμονα!για 6 μερες ηταν στο νοσοκομειο, το τσιγάρο αρχικά τον δυσκολεyε και στην συνεχεια τον κατεστρεyε!δεν μπορουσε να αναπνεύσει ηταν με ο3υγονο και στο σπιτι και στο νοσοκομειο φυσικα.Κυριακη μπηκε στο νοσοκομειο και Σαββατο............τελειωσε!ποσο με 8λιβει....αντε3ε ολοκληρο ταξιδι, 4 ωρων για να φτασουμε Α8ηνα!Το 8λιβερο και συγχρόνως υπεροχο γεγονος ηταν που μεχρι την πεμπτη ετρωγε,μιλουσε μαζι μας,μας φωναζε, μεχρι που.....Η μαμακα μου ηταν συνεχεια διπλα του αν και ειχαν χωρισει 6 χρονια τωρα..αλλα οταν εντοπιστηκε το προβλημα ηταν απο την αρχη κοντα του στις ε3ετασεις σε ολα...και εκεινη τον εφερε α8ηνα..η μαμα στο τιμονι, ο μπαμπας συνοδηγος με το ο3υγονο, και οι κορες πισω!ειμαι η μικροτερη..ευτυχως που υπηρχε και ο θειος μου, ο πρωσοπικος του γιατρος!Ηταν ενας πραγματικα ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΝΔΡΑΣ και στην ψυχη μου και στον ε3ω κοσμο!51 χρονων!τον αγαπουσαν ολοι.ΗΤΑΝ ΚΑΛΟΣ..ψυχαρα!Τον χειροκροτησαν οταν τον εβγαζαν απο την εκκλησια και οταν τον εβαζαν στον....ταφο :( δεν 3ερω πως ειμαι, τι νιω8ω..εχασα τον αντρα της ζωης μου και ομως το αντιμετωπιζω ψυχραιμα γιατι; Γιατί εχω δίπλα μου την υπόλοιπη ζωή μου..ΤΗΝ ΜΑΝΟΥΛΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ 2 ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΑΔΕΛΦΟΥΛΕΣ ΜΟΥ!!!!!24, 21, 15 . . .
μας αφησε βασανα ομως...μεγαλα βασανα!για αυτο προσευχομαι για την μαμα μου που τα εχει παρει ολα στην πλατη της!
μου λειπεις.

Ανώνυμος είπε...

έχασα τον μπαμπά μου στις 18.1.2012.. έβαλε τέλος στη ζωή του χωρίς να μας πει τίποτα..χωρίς να μας δώσει να καταλάβουμε πως ήθελε βοήθεια..ελπίζω εκεί που βρίσκεσαι να ηρεμήσεις... θα σε κουβαλάω πάντα στην καρδιά μου...Η πριγκίπισσα σου.....

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails