Σάββατο, 20 Ιουνίου 2009

Η γιορτή του μπαμπά....


Πατέρας,μπαμπάς.... μια λέξη που εδώ και 4 χρόνια δεν μπορώ να πω γιατί ο μπαμπάς μου έχει <φύγει>..Ο πατέρας μου ήταν για μένα ο έρωτας μου, ο ήλιος μου, ο κολλητός μου...νόμιζα ότι έτσι είναι όλοι οι μπαμπάδες του κοσμου..πόσο λάθος έκανα..αυτή η λέξη που για μένα είναι τα πάντα για άλλους ανθρώπους είναι ενας εφιάλτης...μπαμπάδες αδιάφοροι μπαμπάδες απών κτλ
Για μα μην παρεξηγηθώ δεν λέω ότι δεν υπάρχουν αντίστοιχα μαμάδες αδιάφορες..αναφέρομαι σε μπαμπάδες λόγω της ημέρας του πατέρα..και συνεχίζω...το άλλο πρόσωπο το κακό του μπαμπά το είδα μέσα από άλλα μάτια .....από τα ματάκια που δεν μπορούν να καταλάβουν και ρωτούν συνέχεια γιατί....θέλω να πω χρόνια πολλά όχι σε όλους τους μπαμπάδες του κόσμου αλλά σε αυτούς(και θέλω να πιστεύω ότι είναι οι περισσότεροι)που στάθηκαν πολέμησαν με κάθε τρόπο να είναι κοντά στα παιδιά τους.....η αδιαφορία δεν έχει να κάνει αν κάποιος έχει χωρίσει ¨η όχι....υπάρχουν πατεράδες χωρισμένοι οι οποίοι είναι πιο κοντά από άλλους που είναι υποτίθεται στην οικογένεια....
Πως μπορείς να πληγώνεις τα ματάκια που τόσο ανιδιοτελώς σε αγαπάνε?πως μπορείς να προσισεις τον ευατο σου το ιδιο σου το DNA?Πόσο στοιχίζει το σε αγαπώ?

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails