Τετάρτη, 3 Ιουνίου 2009

Ουδείς


Περνάγανε τα χρόνια και εσύ αναζητούσες...
Ουδεμία σημασία έδινες στη ματαιότητα της περιπλάνησης του μυαλού και του κορμιού σου..
Κινείσαι εδώ και πολλές μέρες ως αερικό,ουδείς αναγνωρίζει την ύπαρξη σου ούτε ανιχνεύει την ψύχη σου...Εκ του μηδενός πορεύεσαι και στον όλεθρο της πλάνης σου οδεύεις.....
Αναλώνεσαι και στροβιλίζεσαι σε πράγματα τελειωμένα,ανύπαρκτα....
Όλα θα σιγήσουν είτε βρεις την έξοδο είτε παραμείνεις στο λαβύρινθο του πυρετού σου..
Όλα ανήκουν στο παρελθόν και το λαμπρό μέλλον είναι για μια στιγμή παρόν..
Ο χρόνος δεν τελειώνει ποτέ γιατί είναι σταματημένος,εμείς τρέχουμε μέσα σε αυτόν...
Μαρμαρωμένοι μέχρι να ξεχάσουμε και να ξεχαστούμε για πάντα....
Το στοίχημα της αναγνώρισης της ύπαρξης μας....
Να σηκωθεί όρθιος αυτός που με αναγνώρισε ,αυτός που αισθάνθηκε την απουσία μου.....

ΧΡΙΣΤΙΝΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails